| Inhoudsopgave |
|---|
| s0910c01 - Alexei Volodin korte toelichting |
| Pagina 2 |
| Alle pagina's |
Pagina 1 van 2
De slotavond van het negende Concours Géza Anda in Zürich in 2003 was de avond dat het allemaal begon. De eerste prijs ging naar de in Sint-Petersburg geboren pianist Alexei Volodin. De muziekwereld was een briljant vertolker rijker die lichtjaren verwijderd blijkt van het clichébeeld van het doorsnee donder-en-bliksem soort Russische virtuositeit; toen Volodin onlangs in Florida met het Mariinski Orkest en zijn chef Valery Gergiev Beethovens Vierde pianoconcert vertolkte, schreef Music & Vision: "Zijn schitterende, gewichtige vertolking van Beethovens meest introspectieve pianoconcert openbaarde een gevoelig musicus die het subtiele licht en schaduwspel van de partituur benadrukte".Wie dat op zijn palet heeft, is helemaal uitgerust voor Chopin! Volodin speelt de Barcarolle, een laat werk dat de minieme schakeringen die licht en schaduw met elkaar uitwisselen op het wateroppervlak verbeeldt en zo in 1847 al Debussy's Reflèts dans l'eau en Ravels Ondine aankondigt. Iets 'quasi improvisatorisch' hebben de vier Impromptus, muziek die met het woord van de grote pianist Alfred Cortot "als het ware moet opborrelen onder de vingers". Chopins polonaises hoorde Robert Schumann als "kanonnen, bedolven onder bloemen": het begin van de Heroïsche polonaise opus 53 is je ware oorlogspsychose. Volodin speelt ook Rachmaninov. Over licht en schaduw gesproken:
