Inhoudsopgave
s0910c08 - Sokolov korte toelichting
Pagina 2
Alle pagina's

"I want to hear Sokolov play Beethoven my last day on earth". Aldus de recensent van de San Francisco Examiner. "Onaardse schoonheid" volgens The New York Times. Ware ingewijden zeggen steevast: "Sokolov is de grootste. Zijn status heeft mythische proporties". Het lijken grote woorden maar inderdaad, hoe anders dit pianogenie recht te doen? Deze visionair? Deze pianistische Dostojevski? Een era van Russische pianistiek komt langs. Ofwel zoals Figaro schreef: "Il y a Sokolov, et il y a les pianistes".
Een kind van nog geen twaalf was de in 1950 in wat toen nog Leningrad heette geboren Grigory Sokolov toen hij zijn eerste concert gaf. Al op z'n zestiende schreef hij geschiedenis toen hij de eerste prijs won op een concours dat doorgaans niet eens gewonnen 'wordt': het Internationale Tsjaikovski Concours in Moskou (1966). Hij studeerde op dat moment nog bij de legendarische Emil Gilels. Men zegt dat Sokolov de Steinway vleugel beter kent dan welke technicus ook. Dat verklaart iets van zijn magie. Hij drijft concertzalen tot wanhoop om het instrument dat hij die avond bespelen moet, eerst nog eens even goed op z'n Sokolovs te bekijken: dat wil zeggen, het uit elkaar te halen, helemaal te controleren, altijd nog iets te veranderen en het dan natuurlijk weer in elkaar te zetten. Uren voor het concert begint, zit hij al op het podium, studerend, studerend, tot de inspeciënt hem ten langen leste